با تو من می مانم

صبور

ای آرزوی من تو همان بخت قشنگ من هستی

که از دیار دوری آمده ای و پرپر زنان

به کلبه ی قلب من پر کشیده ای

ای کبوتر عشق آمدنت را به

بام قلبم خوش آمد می گویم

و در کلبه ی قلبم مهمانی می دارم همانند

من یک آشیانه گرم

و پرواز محبت ندیده ای و دل

بی تاب من با دیدنت

آرام می گیرد بدان که اگر هزار بار

مرا قطعه قطعه کنند

تو را فراموش کنم هرگز چنین نخواهم کرد

زیرا در دریای عشق و محبت تو گرفتار شده ام

و رهایی از این امواج خروشان عشق تو

کاریست نا ممکن بی تو هرگز

فردایی نخواهم داشت

و فقط با یاد و نام تو زنده ام

ای مونس تنهایی هایم

مثل تو كه نمی شود بشوند مثل لبخند ماه تو باشند

آرزوی فرشته ها اين است : گاه روی زمين قدم بزنند

تا مگر بخت يارشان بشود تا مگر در مسير تو باشند

گاه شاگرد مدرسه بشوند تو دبير فرشتگی باشی

در كلاس تو درس گوش كنند پای تخته سياه تو باشند

آرزوی فرشته ها اين است : كه بدانند قلب تو از چيست

تا مگر مثل تو لطيف شوند ! تا مگر دلبخواه تو باشند

یک قصه از غصه و یک حکایتی از اندوه

همه یک معنی را می دهند

آن زمان که دیگر بهانه ای جز سیاه کردن

کاغذ های سفیدم نخواهم داشت

و آن زمان که " که باور می کنم " تمام خاطراتم

جز عبور یک رؤیا

چیز دیگری نبوده است

چگونه می توان با دستانی نوشت

که خود سالهاست برای نوشتن بهانه ای ندارند ؟؟؟

با چشمانی گریست که سالهاست گریستن هیچ کس

را به خاطر مرگ گل سرخی ندیده اند ؟؟؟

چگونه می توان در قاموس بی گناهی از عشق سخن گفت

آن زمان که عشق جز پاکی معنایی ندارد

و چگونه می توان بود

آن زمان که دیگر بودن معنایی ندارد

وقتی که خورشيد به پيش شب میرود و

پای آخرین عابر تهی می شود ، با کوله باری

از غم و درد می روم

دیرین در میان کوچه های ساکت شهر

گریه مکن ای وارث تنهايی ،

من باید بروم تا با غم غريبی خويش

درد غربت را از جداره های دل کوچکم بزدایم ،

اما بدان که نفس خاطراتم هر لحظه به یاد تو

غافل نيست

به خاطر بسپار امروز همان فردایی است

دیروز تاریخ فردا معما و امروز زندگی است

زندگی بهتر با شعار اینجا و اکنون

محبوبی را که چشم انتخاب کند

چه بسا که محبوب دل نشود اما

آنکه را که دل بپسندد بی گمان نور چشم خواهد شد

غافل از آنکه لحظه ها همان خوشبختی بودند

دل را موقع تپیدن

و تپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

و بستر را برای اندیشیدن به تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را بخاطر زیبایی اش

و زیبایی اش را بخاطر تو دوست دارم

من دنیا را بخاطر خدایش

 خدایی که تو را خلق کرد

 دوست دارم